Twee Veteranen Winnaars naar de Top!

“Wat vind jij van hondenshows, Fonzi?”

“Niet mijn ding, eerlijk gezegd. Ik loop liever in het bos, of over de heide. Lekkere geurtjes opsnuiven.”

“Mee eens. Maar je weet toch wel dat jij een hele knappe vent bent? Mijn baasje zegt dat altijd en die heeft er verstand van. Zegt ze.”

Fonzi lacht hardop.

“We hebben het op shows samen best wel leuke, toch? Toen ik op de Jonge Honden en Veteranendag meedeed, heb ik je op het laatste moment overgehaald om mee te doen. Je kreeg een heel mooi rapportje mee. En een fraaie rozet!”

(Als honden konden blozen zou Fonzi dat nu doen.)

“Op de Kampioenschaps Clubmatch kreeg je weer zo’n mooi verslag. En je werd daarmee beste Veteraan. Dat opende de ogen van je baasjes. Ze namen een sprong in de diepte en schreven ons beiden in voor de Winner show, hoog in het noorden van Nederland.

We hebben er een leuk weekendje van gemaakt en kwamen daar nog vrienden tegen. Heel gezellig allemaal. Het verbaast me helemaal niets dat jij eerste werd en daarmee Beste van het Ras, of BOB, zoals ze dat in die wereld noemen!

Als klap op de vuurpijl gingen we samen naar een andere show in Hazerswoude, met heel veel verschillende rassen. Mijn eigen baasje was er niet bij, dus toen heeft jouw baasje, mijn peetvader, mij door de ring geleid.”

“Ja, ik kan me die dag nog goed herinneren. Het was bloedheet in die hal. Maar omdat mijn baasje iedere keer “Poesjes!” riep, liep ik op de toppen van mijn tenen om die kleine monsters te spotten. Ik heb ze niet gezien, maar ik kreeg wel weer zo’n mooie rozet. Jij ook trouwens.”

“Sindsdien mag jij jezelf “Nederlandse Veteranen Kampioen” noemen. Vind je dat niet geweldig?! Ik ben super trots op je, hoor, dat mag je best weten.”

“Onderschat jezelf niet! Het heeft misschien iets langer geduurd, maar jij bent nu toch ook een Veteranen Kampioen?”

“Klopt. We mogen inmiddels dan wat ouder zijn, maar alle keurmeesters zijn het er over eens: voor onze hoge leeftijd zien we er nog steeds fantastisch uit. En daar mogen we best trots op zijn.”